Klisjurnar

himininn

 

Ég hef verið að hugleiða klisjur og klisjukennd orð. Mér finnst flest af því sem í huga minn kemur þessa dagana vera frekar klisjukennt, það er ekkert nýtt undir sólinni. Og þegar áföll dynja yfir færa klisjurnar gjarnan sannleikann heim. Það er líka hægt að líta á orðtök og málshætti og segja að boðskapur þeirra sé klisjukenndur. Maður er manns gaman er einn af þeim. Margar hendur vinna létt verk. Hver er sinnar gæfu smiður. Að láta hvern dag nægja sína þjáningu. Í skáldskap finnum við líka alls kyns sannleik, Einar Benediktsson minnti okkur á að aðgát skuli höfð í nærveru sálar og Jónas minn orti varla nokkurn skapaðan hlut án þess að það snerti við manni.   Hér er partur úr broti sem ég held upp á.

 

….

Augun raunar eru þín

upplitsbjarta stúlkan mín

hitagler ef hlýna

 

sólargeislum innan að

ég er búin að reyna það

safna þau, svo brímabað

brennir vini þína

 

Vinátta, hlýja og félagsskapur er nokkuð sem við öll þurfum á að halda. Miklu meira en nokkurt okkar vill viðurkenna, held ég. Eða svo ég tali bara fyrir sjálfa mig af því að það er öruggara, miklu meira en ég hélt. Síðustu vikur hef ég verið umvafin vinum, kunningjum og meira að segja ókunnugu fólki sem hefur veitt mér ómælda hlýju og skemmtilegheit. Gegnum kveðjur, símtöl, vinskap, falleg sendibréf og heimsóknir hef ég safnað mér orku og krafti sem ég nú beiti til að takast á við lyfjameðferðina sem ég nú stend í. Eitrið í lyfjunum læsir sér um líkama minn og bægir í burtu þessum óboðna gesti sem ég ætla að senda út í hafsauga. Og eitrið vinnur sína vinnu hægt og bítandi, losar mig við hárið á höfðinu og veldur tímabundinni þreytu. Dregur mann niður, um stund, svo hægt sé að byggja aftur. Enn ein klisjan, upprunnin í heilögu orði, maður reisir hús sitt á bjargi, en ekki sandi.

 

Í miðju þessu kófi líður manni upp og niður. Verst þykir mér hvað ég er löt að lesa. Það bíða alltaf nokkrar bækur á borðinu en einbeitingin ekki enn alveg eins og hún á að vera. Það hlýtur að lagast hægt og bítandi. Á meðan hlusta ég á Góða dátann Svejk í græjunum,brosi og hlæ. Hann er auðvitað skyldulesning á hvert heimili, reglulega.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s